Trekking Tours

Posted by Author On 5/29/2009

POST-SUMMARY-HERE

Everest, Everest History, Everest Firsts

Posted by Author On 5/29/2009

POST-SUMMARY-HERE

Expedition, expedition list, expeditions on 8000m peaks

Posted by Author On 5/29/2009

POST-SUMMARY-HERE

Showing posts with label Jerzy Kukuczka. Show all posts
Showing posts with label Jerzy Kukuczka. Show all posts
MY Favorite book .....

My Vertical World: Climbing the 8000-Metre Peaks.
By Jerzy Kukuczka, translated by Andrew Wielochowski
August 1992 edition, Mountaineers Books. Hardcover, 189 p.

My Vertical World is Jerzy Kukuczka's autobiography, translated from his native Polish into English. Even translated, the book reads like some heroic Norse saga with Jerzy striding through it like a doomed Odin.

In the beginning of the book, Reinhold Messner says of Jerzy, "you are not second, you are great". Great praise indeed for the second person, after Messner, to wear the 'Crown of the Himalaya', a title for those who have climbed to the top of all the fourteen 8000 meter peaks in the world, all in the Himalaya. Jerzy did them all and that too by either blazing new routes or in the winter, and always without supplemental oxygen.

The book is divided into chapters, the first, typical of Jerzy, it seems, describing his early days in Poland in a very brief manner. Then the next fourteen chapters describe his successful summit ascents to each of the 8000 meter peaks, from Lhotse, his first to Shish Pangma, his last.

The press played up the artificial race between him and Messner to be the first to do the 8000 m peaks. Jerzy is always humble and regards Messner as his superior. He is no jock mountaineer in search of glory, nor does he go into complex reasons that make him want to climb. He just seems to love to climb the high peaks, the Himalayas more than another.

Jerzy talks about being a young man desiring to travel to the far away Himalaya to climb. He describes the incredible privation and hardship that he had to undergo to scrounge money and food in the days of the Solidarity movement in Poland where he was in danger of being considered a food hoarder. However, all he was doing was salting away food for his next Himalayan trip. He talks about how he and his climbing friends would raise the precious zoltys by offering to paint rusting chimneys of factories and saving on the cost of scaffolding by using climbing ropes instead.

To me, the most incredible climbing done by Jerzy is his winter climb of Dhaulagiri. Here he describes his solo descent into a village in an unknown valley with feet rotting away from infection and frostbite. The villagers simply would not believe his story because no one had ever been in that valley before. Then without much rest, he met up with the Cho Oyu expedition and blazed a first winter ascent of Cho Oyu via the unclimbed South East Pillar.

A summary, in his own words, 'There is no answer in this book to the endless questions about the point of expeditions to the Himalayan giants.
I never found a need to explain this. I went to the mountains and climbed them. That is all.

*Reviewed by Arun Mahajan - http://peakclimbing.org/

** Previous story : - Books.

goryonline.com

* zapraszam do subskrypcji mojego bloga :

AddThis Feed Button

** zapraszam na relacje z wypraw polskich himalaistów.

Other Routes – part3.

A Flag of the People's Republic of China On May 25, 1960, a Chinese team consisting of Wang Fuzhou, Qu Yinhua and a Tibetan, Gingbu (Konbu) (assisted by Australian Daniel Rattner) makes the first summit via the North Ridge.

B Flag of Yugoslavia May 13th, 1979, Yugoslav West Ridge expedition, New route on West Ridge. Summit reached by two teams made up by Andrej Stremfelj and Nejc Zaplotnik , and then two days later by Stipe Bozic, Stane Belak and Ang Phu. Stane Belak, Ang Phu and Stipe Bozic bivouac at 8300 meters. The next day, Ang Phu tragically fell on the way down and died.

C Flag of Japan May 10, 1980, Japan expedition led by Hyoriko Watanabe, New route on West Face and the Horbain Couloir.

D Flag of Italy Reinhold Messner (Italy, South Tyrol), via the North Col to the North Face and the Great Couloir, first man to climb Everest alone and without oxygen tanks.

1960: Chinese and Tibetan team of 214 men and women, led by Shih Chan- chun, makes the first summit of Everest via the North Col and Northeast Ridge. Long doubted by Western mountaineers because of the lack of a summit photo and the claim of summiting at night, the photos and film the Chinese did release reveal that they at least climbed the Second Step, the key to the route (although Reinhold Messner claims he possesses documentation proving they didn’t climb it, so far this evidence has not been produced). The final assault party of Wang Fu-chou, Liu Lien-man, Chu Yin-hua, and the Tibetan Gonbu (also known as Gonpa) assaulted the final 15 foot (5 meter) Second Step headwall using pitons and team tactics. After Liu Lien- man repeatedly falls off attempting to lead the pitch, Chu Yin-hua takes off his boots and socks, and using a shoulder stand climbs the
last vertical pitch in bare feet! Exhausted by his effort, Liu Lien- man is forced to halt at 28,600 feet (8,700 meters), but the remaining three climbers make it to the summit where they purportedly leave a plaster bust of Chairman Mao by a rock outcrop.

1980: Solo: Reinhold Messner (Italy) 8/20/80 via the North Col to the North Face and the Great Couloir. He climbed for three days entirely alone from his base camp at 6500 meters without the use of artificial oxygen via the North Col/North Face route.

On May 4-9, 1982, first Soviet Everest expedition, New route on South West Face and South West Pillar.

Nearby is the West Pillar , first climbed in 1982 by a Russian expedition including Eduard Myslovski and Volodya Balyberdin. There were a total of eleven summits on this expedition, and thankfully no fatalities. The route has not been repeated.

On May 4-9, 1982 – 11 climbers summit Everest.

The South Pillar

Another relatively safe route up Everest – if there really is such a thing as a “safe” route on Everest! – is the South Pillar, first climbed in 1980 by Polish super-alpinists Jerzy Kukuczka i and Andrzej Czok.

The route has been climbed in it’s entirety a total of 17 times with one fatality. The Polish team spent 16 days establishing the route through the difficult rock barriers towards the top of the route, so many climbers opt to traverse across to the SE Ridge lower down.

28 climbers have traversed over from this route and safely summited. The one fatality that occurred on the complete S Pillar route was Josef Psotka in 1984, who after successfully summiting was killed in a fall, but it was from the Lhotse Face while descending the standard SE Ridge route. So to date there have been no fatalities on the South Pillar itself.

* Previous story :

- Routes to summit Mount Everest.

- Routes of Mt Everest part 1. Drogi na szczyt Mt. Everest cz.1. /Version english and polish/

- Routes of Mt Everest part 2. Drogi na szczyt Mt. Everest cz.2. /Version english and polish/

- Routes of Mt Everest part 3. Drogi na szczyt Mt. Everest cz.3. /Version english and polish/

- Routes of Mt Everest part 4. Drogi na szczyt Mt. Everest cz.4. /Version english and polish/

- Routes of Mt Everest part 5. Drogi na szczyt Mt. Everest cz.5. /Version english and polish/

Dziś przedstawię kolejne drogi na szczyt Góry Gór, a ilustruje je zdjęcie poniżej:

A- Chińska droga z 1960r.
B- Jugosłowiańska droga zachodnia granią z 1979r.
C- Japońska droga z 1980r.
D- Wariant Messnera na ścianie północnej z 1980r.

Chińska ekspedycja z1960r prowadzona była przez Shih Chan-chuna ; weszła na Przełęcz Północną, a następnie podążała północną i południowo wschodnią granią na wierzchołek. 25 maja szczyt osiągnęli Wang Fu-chou, Chu Yin-hua i Tybetańczyk Gonpa.
Jugosłowiańska wyprawa z 1979r. kierowana przez Tone Skarję dokonała pełnego przejścia zachodniej grani. 13 maja szczyt osiągnęli Andrej Stremfelj i Jenrej Zaplotnik.
Japońska wyprawa z 1980r. kierowana przez Hyoriko Watanabe otworzyła nową drogę środkiem ściany północno-zachodniej , a w górnej partii Kuluarem Hornbeina. 10 maja na szczyt weszli Takashi Ozaki i Tsuneon Shigehiro.
Wariant Messnera z 1980r to nowa droga na ścianie północnej, droga częściowo biegnie północno-wschodnią granią, przecina ścianę północną i dalej prowadzi Wielkim Kuluarem, 20 sierpnia po samotnej wspinaczce wszedł na szczyt Austriak Reinhold Messner ( obecnie największy z żyjących himalaistów ).

Droga rosyjskiej wyprawy z 1982r.;

na południowo zachodniej ścianie i południowym filarze, który pierwszy raz pokonali Polacy Jerzy Kukuczka i Andrzej Czok w sławnej wyprawie z 1980r prowadzonej przez Andrzeja Zawadę.

Rosjanie przeszli nową drogą na filarze z lewej strony na południowo-zachodniej ścianie.

Jak dotąd nikt nie powtórzył tej drogi.

Pomiędzy 4 a 9 maja na szczycie stanęło aż 11 wspinaczy.

Droga rosyjska na filarze południowo-zachodniej ściany. /zdj po prawo/

* Zapraszam też do oglądania albumu o Everescie, wystarczy kliknąć link : Odkrywanie Everestu

- oryginal post by : - http://himalman.wordpress.com/

goryonline.com

* zapraszam do subskrypcji mojego bloga :

AddThis Feed Button

** zapraszam na relacje z wypraw polskich himalaistów.

1. Himalayan Trilogy once again, “Himalayan Triptych Reactivated” - Annapurna West Face Expedition. Tryptyk Reaktywacja : mBank Annapurna West Face Expedition.

- Himalayan Trilogy once again. Tryptyk Reaktywacja. /Version english and polish/

- “Himalayan Triptych” Reactivated : mBank Annapurna West Face Expedition is on! /Version english and polish/


2. Dhaulagiri Women Team 2008 - Kinga Baranowska i Katarzyna Sklodowska.

- Kinga Baranowska wraca na Dhaulagiri.

- Polish women team on Dhaulagiri – Kinga and Kasia! /Version english and polish/


3. HiMalayan Expedition - Dhaulagiri 2008. HiMalajska Wyprawa Ryszarda Pawłowskiego - Dhaulagiri 2008

- HiMalayan Expedition - Dhaulagiri 2008 part 1. HiMalajska Wyprawa Ryszarda Pawłowskiego - Dhaulagiri 2008 cz. 1. /Version english and polish/

- HiMalayan Expedition - Dhaulagiri 2008 part 2. HiMalajska Wyprawa Ryszarda Pawłowskiego - Dhaulagiri 2008 cz. 2. /Version english and polish/

- Kukuczka Chorten unveiled, “to those who stayed for ever”. HiMalayan Expedition - Dhaulagiri 2008 part 3. HiMalajska Wyprawa Ryszarda Pawłowskiego - Dhaulagiri 2008 cz. 3. . /Version english and polish/

- HiMalayan Expedition - Dhaulagiri 2008 part 4. HiMalajska Wyprawa Ryszarda Pawłowskiego - Dhaulagiri 2008 cz. 4. /Version english and polish/

- HiMalayan Expedition - Dhaulagiri 2008 part 5. HiMalajska Wyprawa Ryszarda Pawłowskiego - Dhaulagiri 2008 cz. 5. /Version english and polish/

4. WYPRAWY ANNY CZERWIŃSKIEJ Z CYKLU „ŚLADAMI WANDY RUTKIEWICZ” - Dhaulagiri 2008.

- WYPRAWY ANNY CZERWIŃSKIEJ Z CYKLU „ŚLADAMI WANDY RUTKIEWICZ” - Dhaulagiri 2008.

Jerzy 'Jurek' Kukuczka, the famous Polish climber, has entered mountaineering history as ‘the second man to conquer all 14, 8000ers” after Reinhold Messner, lost on Lhotse in 1989.

There have been a lot of rivalries surrounding Everest over the years, some so subtle they went unnoticed, some so blatant they erupted into a full-fledged battle-of-wills at base camp. Few however endured as long or seemed as heroic as the battle between Jerzy "Jurek" Kukuczka and Reinhold Messner during the early 80s. Both men were attempting to be the first climber to summit all 14 peaks in the world over 8,000 meters.

While Messner would finish a year ahead of Kukuczka, it would take Messner 16 years to complete this feat compared to only 8 for Kukuczka.

Kukuczka was born in Katowice (Poland) in 1948, and died attempting the South Face of Lhotse on October 24, 1989 at an altitude of about 8200 meters. A second-hand rope he had picked up in a market in Katmandu snapped during the climb plunging him to his death. During his quest for the 14 summits Kukuczka would establish nine new routes and would perform one solo summit, four in alpine style, and four during the winter. In fact given that Kukuczka established so many new routes and made many of his ascents during the winter combined with operating from an impoverished communist country (Kukuczka's equipment was often hand-made and clothes second-hand) many consider his achievement to be greater that Messner's.

On May 19, 1980 Kukuczka and Andrzej Czok (on the Polish National Expedition led by Andrezej Zswada) established a new Everest route by following the South Pillar on the right-hand edge of the Southwest Face.

It is one of 15 established routes.

His 8000-meter climbs included:

1979 - Lhotse

1980 - Mount Everest

1981 - Makalu (solo)

1982 - Broad Peak

1983 - Gasherbrum II

1983 - Gasherbrum I

1984 - Broad Peak

1985 - Dhaulagiri

1985 - Cho Oyu

1985 - Nanga Parbat

1986 - Kangchenjunga

1986 - K2

1986 - Manaslu

1987 - Annapurna I

1987 - Shishapangma

1989 - Lhotse Unclimbed South Face in winter (died)


My Vertical World : Climbing the 8000-Metre Peaks by Jerzy Kukuczka


Był WIELKI w czasach gdy w Polsce, jego ojczyźnie, wszystko było małe.. gdy walczyło się z komuną.. gdy walczyło się o chleb dnia powszedniego.. ON wbrew wszystkiemu zdobywał szczyty i często mieszkał na Dachu świata.. za swą miłość do gór zapłacił wielka cenę.. zapłacił swoim życiem!!!!...
Jerzy Kukuczka - (24 marca 1948 - 24 października 1989) urodzony w Katowicach polski alpinista i himalaista, jako drugi człowiek na Ziemi zdobył Koronę Himalajów i Karakorum – wszystkie 14 szczytów o wysokości ponad 8 tysięcy metrów, (pierwszy był Reinhold Messner, któremu zajęło to 16 lat, Kukuczce zaledwie 8).

Spośród 14 ośmiotysięczników, które zdobył w latach 1979-1987na 11 z nich wszedł nowymi drogami (poza swoim pierwszym ośmiotysięcznikiem wspinał się albo w ekstremalnie ciężkich warunkach zimą albo nowymi trasami), 5-krotnie w stylu alpejskim,na 4 - po raz pierwszy zimą, na 1 szczyt samotnie - żaden inny zdobywca14 ośmiotysięczników nie może pochwalić się takim bilansem. Dokonał rzeczy niebywałej – w ciągu niespełna półtora roku (21 stycznia 1985 r.– 18 lipca 1986 r.) zdobył pięć ośmiotysięczników, z czego aż trzy zimą, na dwóch zaś, także na K2, wytyczył nowe, niezwykle trudne drogi.Wolno aklimatyzował się, za to słynął z ogromnej wytrzymałości psychicznej i fizycznej. Jego partnerami byli m.in. Wojciech Kurtyka, Artur Hajzer oraz Ryszard Pawłowski.

W szkole średniej uprawiał też przez pewien czas podnoszenie ciężarów, aż do momentu kiedy dostał zakaz lekarski uprawiania tego sportu.

W 1988 na Igrzyskach Olimpijskich w Calgary wraz z Reinholdem Messnerem nagrodzony srebrnym medalem olimpijskim.Reinhold Messner odmówił przyjęcia medalu uzasadniając swój gest tym,że uważa alpinizm za twórczość, a nie rywalizację. Kukuczka przyjął medal, ponieważ w wyczynowym wspinaniu widział sportowe wartości co niejednokrotnie podkreślał. "W alpinizmie, jak w szachach - mówił -jest miejsce na swego rodzaju twórczość i sportową rywalizację. Gdyby jej zabrakło, być może nigdy bym się nie wspinał." "Mnie nie wystarczy być tylko w górach - dodał później - nie wystarczy być na wyprawie.Uważam, że jeżeli się podchodzi pod górę, to z jakimś celem, a tym celem jest wejść na tę górę." Poczta Polska wydała okolicznościowy znaczek, który został zaprojektowany przez J.Konarzewskiego. Na znaczku można zobaczyć panoramę Himalajów, podobiznę Kukuczki i jego olimpijskiego medalu.

Zginął na wysokości 8 300 metrów 24 października 1989 podczas wejścia na Lhotse nową drogą przez słynną, niezdobytą wówczas południową ścianę. Szczyt atakował wspólnie z Ryszardem Pawłowskim.Kukuczka wspinał się jako pierwszy i tuż przed granią szczytową odpadł.Lina nie wytrzymując obciążenia, pękła, a wspinacz spadł w przepaść. Po odnalezieniu ciała pochowano go w lodowej szczelinie, nieopodal miejsca upadku. Tablica pamiątkowa została umieszczona w Chukung nieopodal południowej ściany Lhotse a także na Symbolicznym Cmentarzu Ofiar Tatr pod Osterwą.

Najważniejsze osiągnięcia wspinaczkowe

Tatry

  • 20 lutego 1971 - pierwsze zimowe przejście drogi przez tzw. Grzybek na północnej ścianie Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego (wraz z Danutą Gellner-Wach, Januszem Skorkiem i Zbigniewem Wachem)
  • 16-18 kwietnia 1971 - pierwsze zimowe przejście drogi zwanej dziś "Kurtykówką" na wschodniej ścianie Małego Młynarza (z Jerzym Kallą i Zbigniewem Wachem)
  • 22 lipca 1971 - pierwsze polskie przejście "Drogi Pająków" na północnej ścianie Wołowej Turni z Januszem Skorkiem i Markiem Piekutowskim
  • 3-6 stycznia 1972- pierwsze przejście zimowe "direttissimy" północno-wschodniej ściany Małego Młynarza wraz z Tadeuszem Gibińskim i Zbigniewem Wachem
  • 23-24 czerwca 1972 - poprowadził nową drogę na Małym Młynarzu (Wielkim Kominem) wraz z Danutą Gellner-Wach, Zbigniewem Wachem i Januszem Skorkiem
  • 8 lutego 1977 - wytyczył nową drogę północnym filarem Małego Durnego Szczytu z Andrzejem Machnikiem.

Dolomity

  • 1972 Torre Trieste - Direttissima del Polacci, pierwsze wejście
  • 1972 Cima Bancon - filarem, pierwsze wejście
  • 1972 Marmolada - "Via del Ideale", pierwsze zimowe wejście

Alpy

  • 19 lipca 1973 z M. Łukaszewskim dokonali pierwszego polskiego przejścia drogi "Aureille-Fentren" na Aiguille du Moine
  • 22 lipca 1973 podczas tego samego wyjazdu, z tym samym partnerem przeszli jako pierwsi Polacy "Drogę Paryżan" na La Pell w masywie Vercors
  • 6 sierpnia 1973 roku wraz z M. Łukaszewskim, B. Kozłowską i J. Kurczabem przeszedł drogę "Major" na wschodniej ścianie Mont Blanc
  • 12-14 sierpnia 1973 poprowadził nową drogę na Petit Dru (z M. Łukaszewskim i Wojciechem Kurtyką)
  • 3-4 sierpnia 1975 z M. Łukaszewskim i W. Kurtyką poprowadził nową drogę na północnej ścianie Pointe Hélene w Grandes Jorasses.

Bułgaria

  • 1971 Riła - Diabelskie Igły (nową drogą)

Alaska

  • w dniach 20-26 lipca 1974 roku wspinał się zachodnim żebrem południowej ściany na Mount McKinley (6198 m n.p.m.), gdzie doznał poważnych odmrożeń.

Alpy Nowozelandzkie

  • 1981 Malte Brum - środkiem ściany południowej nową drogą
  • 1981 Malte Brum - zachodnią ścianą, nową drogą

Hindukusz

  • 1 sierpnia 1976, samotnie, nową drogą zdobył Kohe Awal (5800 m n.p.m.)
  • 10-11 sierpnia 1976 wraz z J. Barankiem, S. Cholewą i H. Natkańcem weszli od południowego wschodu na Kohe Tez (7015 m n.p.m.)
  • 9 sierpnia 1978 z Tadeuszem Piotrowskim i M. Wroczyńskim nową drogą pokonali Tirich Mir East (7692 m n.p.m.)
  • 11 sierpnia 1978 roku z partnerami ze wspinaczki na Tirich Mir East wszedł na Bindu Ghul Zom (6340 m n.p.m.).

Korona Himalajów i Karakorum

Inne

  • 1983 Gasherbrum_I (8068 m)- północno-zachodnią ścianą, nowa droga, styl alpejski, bez tlenu
  • 24 czerwca 1983 - Gasherbrum II East (7772 m)
  • 16 lipca 1984 wraz z Wojciechem Kurtyką zdobył Broad Peak Middle (8006 m)
  • 1984 Biarhedi (6759 m) - pierwsze wejście na szczyt, styl alpejski, solo, bez tlenu
  • 1987 Yebokalgan Ri (7365 m) - zachodnią granią, pierwsze wejście na szczyt, bez tlenu, styl alpejski
  • 1987 Shisha Pangma West(7950 m) - zachodnią granią, pierwsze wejście, styl alpejski, bez tlenu
  • 13 października 1988biorąc udział w wyprawie Klubu Wysokogórskiego z Katowic, wszedł zArturem Hajzerem na Annapurnę I East (8010 m). Dokonali tego w stylu alpejskim, wytyczając od południa nową drogę.
  • 24 października 1989 podczas wyprawy Śląskiej Grupy Himalajskiej wspinał się z Ryszardem Pawłowskim południową ścianą Lhotse. Odpadł od ściany i spadł w przepaść.

Książki

Sociofluid

Promote cool website

Climbing courses and training - PZA Climbing Center in Tatras
One of best website about Mt Everest
www.Everest1953.co.uk
You can help

Trekking agency

advertise on blog

MY Favorite books...



    Polish Himalayas on Facebook

    Great tops for everyone!

    Mountaineering is my hobby and profession of walking, hiking, trekking and climbing up mountains. It is also sometimes known as alpinism, particularly in Europe.

    Picasa Web Albums

    Himalman's Weblog